shackle Türkçesi Nedir? shackle Türkçede Ne Demek?

shackle Türkçede aşağıdaki anlamlara sahiptir;

• (i.), (f.) pranga, zincir; engel, mâni; kelepçe, bağlama demiri; (f.) zincirle bağlamak, prangaya vurmak; engel olmak, elini kolunu bağlamak.

Anlam: Zincir, kelepçe, pranga; genellikle bir şeyi kısıtlamak veya bağlamak için kullanılan metal halka veya zincir. Mecazi anlamda ise kısıtlama, engel anlamına gelir.

Tür Bilgisi:
- İsim (Noun): Zincir, kelepçe, pranga
- Fiil (Verb): Zincirlemek, bağlamak, kısıtlamak

Cümle Kullanım Örnekleri:

İsim olarak:
- The prisoner's hands were bound with heavy iron shackles.
- The old ship still had rusty shackles hanging from the deck.
- Freedom meant breaking every shackle that society had placed on her.

Fiil olarak:
- They tried to shackle the wild horse, but it kept breaking free.
- Bureaucracy often shackles innovation with unnecessary rules.
- The dog was shackled to a post outside the store.