reprobate Türkçesi Nedir? reprobate Türkçede Ne Demek?

reprobate Türkçede aşağıdaki anlamlara sahiptir;

• s., i., f. tövbesiz, günahkâr, sefil, melun; i. kötü yola sapmış kimse, ahlâkı bozuk kimse; f. ebedi ceza vermek (günahkâra); uygun görmemek, tensip etmemek; lânetlemek. reproba'tion i. lânetleme; tensip etmeme; melunluk.

Anlam:
Ahlaksız, sefih, kötü yollara düşmüş kimse; ahlakî açıdan sapkın veya yozlaşmış kişi.

Tür Bilgisi:
- İsim (Noun): Ahlaksız / kötü kişi
- Sıfat (Adjective): Ahlaksız, sapkın, rezil (örn. reprobate behaviour = ahlaksız davranış)
- Fiil (Verb): Nadiren kullanılır; "reddetmek / mahkûm etmek" anlamında (çoğunlukla eski dilde).

Cümle Kullanım Örnekleri:

1. İsim
The old priest tried to save the village reprobate, but his efforts were in vain.
(Yaşlı rahip köyün ahlaksızını kurtarmaya çalıştı, ancak çabaları boşunaydı.)

2. Sıfat
His reprobate lifestyle shocked even his most tolerant friends.
(Onun ahlaksız yaşam tarzı en hoşgörülü arkadaşlarını bile şok etti.)

3. İsim
History remembers him not as a hero but as a political reprobate who betrayed his own people.
(Tarih onu bir kahraman olarak değil, kendi halkına ihanet eden siyasi bir ahlaksız olarak hatırlıyor.)