denominative Türkçesi Nedir? denominative Türkçede Ne Demek?

denominative Türkçede aşağıdaki anlamlara sahiptir;

• (s). (i). ad veren, tesmiye eden; (gram). isim veya sıfattan türemiş; (i)., (gram). isim veya sıfattan türemiş fiil.

Anlam:
1. İsimden türetilmiş (dilbilgisi)
2. İsim özelliği taşıyan, isme dayanan

Tür Bilgisi:
Sıfat (adjective) - özellikle dilbilgisinde kullanılır.

Cümle Kullanım Örnekleri:

1. In Turkish grammar, the suffix "-lik" often forms denominative nouns from adjectives.
(Türkçe dilbilgisinde "-lik" eki sıfatlardan isimden türetilmiş isimler oluşturur.)

2. The word "friendship" is a denominative noun derived from the noun "friend."
("Friendship" kelimesi "friend" isminden türetilmiş bir denominative isimdir.)

3. Some languages have special verb forms that are strictly denominative, meaning they come directly from nouns rather than from other verbs.
(Bazı dillerde doğrudan isimlerden türetilen ve denominative olarak adlandırılan özel fiil biçimleri vardır.)