ordinance Türkçesi Nedir? ordinance Türkçede Ne Demek?

ordinance Türkçede aşağıdaki anlamlara sahiptir;

• i. düzen, kural; emir; kanun: alın yazısı, vazgı.

Anlam:
Yasa, tüzük, kanun hükmünde kararname; yerel yönetimler tarafından çıkarılan yönetmelik veya resmi emir.

Tür Bilgisi:
İsim (noun) - genellikle resmi veya yasal bağlamlarda kullanılır.

Cümle Kullanım Örnekleri:

1. The city council passed a new ordinance banning smoking in all public parks.
(Şehir meclisi tüm halka açık parklarda sigara içmeyi yasaklayan yeni bir yönetmelik çıkardı.)

2. Under the new ordinance, all buildings must have fire exits on every floor.
(Yeni yönetmeliğe göre tüm binalarda her katta yangın çıkışları bulunması zorunludur.)

3. Violating the noise ordinance after 10 p.m. can result in a fine.
(Akşam 10'dan sonra gürültü yönetmeliğini ihlal etmek para cezasına yol açabilir.)