eremite Türkçesi Nedir? eremite Türkçede Ne Demek?

eremite Türkçede aşağıdaki anlamlara sahiptir;

• (i.) münzevi, inzivaya çekilmiş kimse, keşiş. eremit'ic (-aI) (s.) inziva kabilinden

Anlam:
Eremite, dünya ile ilişkisini keserek tek başına, inziva halinde yaşayan, genellikle dini nedenlerle inzivaya çekilen kişiyi ifade eder. Türkçede "münzevi", "inzivaya çekilen kimse" veya "eremite" olarak kullanılır.

Tür Bilgisi:
İsim (noun) - "Eremite" doğrudan bir kişi sıfatı olarak kullanılmaz, daima bir ismi niteler.

Cümle Kullanım Örnekleri:

1. The eremite lived in a small cave on the mountainside, praying from dawn till dusk.
(Eremite, dağ yamacındaki küçük bir mağarada şafaktan gün batımına kadar dua ederek yaşardı.)

2. Many medieval manuscripts tell the story of an eremite who renounced all worldly possessions.
(Birçok ortaçağ el yazması, tüm dünyevi mallarından vazgeçen bir eremite'nin hikâyesini anlatır.)

3. The villagers occasionally brought food to the eremite, respecting his desire for solitude.
(Köy halkı zaman zaman eremite'ye yiyecek getirirdi, yalnızlık arzusuna saygı göstererek.)